Konektia.pl - Portal Społecznościowy Dla Osób Niepełnosprawnych

Syndrom oszusta

Kategoria: Zdrowie, choroby, schorzenia Dodano: 2012-02-14

Syndrom ten najczęściej pojawia się pod koniec szkoły lub na początku studiów albo pracy zawodowej. Jest to odczucie subiektywne, towarzyszy tylko osobie nim dotkniętej, nie ma pokrycia w rzeczywistości, stąd też nie jest dostrzegane przez nauczycieli, wykładowców, współpracowników lub pracodawcę. Według psycholog, Pauline Clence, z Georgia State University w Atlancie syndrom ten ujawnia się u osób, które wcześniej odnosiły sukcesy szkolne, a nagle zostały postawione przed wyzwaniami, które wymagają od nich wzmożonego wysiłku. Osoby takie często nie nauczyły się we wcześniejszych latach prezentowania swoich umiejętności i dlatego nie nabyły zdolności do wiązania swoich sukcesów z własnymi zdolnościami.

 

Po raz pierwszy termin ten pojawił się pod koniec lat 70. ubiegłego wieku. Posłużyła się nim, wspomniana wyżej, Pauline Clance. Według niej osoby dotknięte syndromem oszusta są bardziej od innych świadome swoich słabych stron, a jednocześnie też mają skłonności do przeceniania mocnych stron innych ludzi. Dlatego po porównaniu siebie z innymi, w swojej własnej ocenie, wypadają o wiele gorzej.

 

 

  1. Charakterystyka

 

 

  1. Osoby z syndromem oszusta uważają, że sukces nie jest zawdzięczany ich zdolnościom;
  2. Wydaje im się też, że na ich osiągnięcia jedyny wpływ ma ich uroda, urok osobisty, znajomości, kontakty, szczęście lub zbieg okoliczności;
  3. Są to osoby, których dotychczasowa kariera przebiegała bez problemów i które osiągały bardzo dobre wyniki (w nauce, pracy);
  4. Osobom takim towarzyszy niekorzystny styl atrybucyjny, co polega na przypisywaniu pozytywnych rozwiązań nie sobie, lecz czynnikom zewnętrznym, często od nich niezależnym;
  5. Osoby z syndromem oszusta żyją w ciągłym strachu, że ich kłamstwo zostanie przez kogoś zauważone i odebrane im zostaną wszystkie przywileje wynikające z sukcesu.

 

 

  1. Psychofizyczne cechy osób z syndromem oszusta

 

  1. Podwyższona skłonność do poczucia wstydu;
  2. Podwyższona lękliwość;
  3. Współwystępowanie innej choroby psychicznej lub fizycznej;
  4. Depresyjność.

 

 

  1. Kobiety z syndromem oszusta

 

Występowanie owego syndromu częściej towarzyszy kobietom niż mężczyznom. Jest on współodpowiedzialny również i za to, że w życiu zawodowym to właśnie mężczyźni częściej pełnią wyższe, zwłaszcza kierownicze, funkcje. Kobiety zaś wolą pozostawać w ich cieniu. Jest to swojego rodzaju paradoksem, ponieważ patrząc na kariery szkolne dziewcząt i chłopców, to właśnie przedstawicielki tzw. płci pięknej uzyskują lepsze wyniki w nauce. Oprócz tego tyle samo kobiet, co mężczyzn, kończy studia. Istnieją jednak zawody, w których nie występują tak silne różnice pomiędzy płciami, dlatego też dokładne powiązanie pomiędzy występowaniem tego syndromu u poszczególnych osób nie zostało dokładnie zbadane i opisane.

 

 

  1. Strategie stosowane przez „oszustów”

 

  1. „Overdoing” – osoby obciążone syndromem oszusta przesadnie długo przygotowują się do sytuacji, podczas której będą musiały prezentować swoje umiejętności (np. klasówka, egzamin, wystąpienie, prezentacja wyników badań podczas zebrania w pracy). W ich odczuciu, dzięki temu zwiększają swoje szanse na osiągnięcie pozytywnych wyników. W efekcie jednak nie przypisują sukcesu swoim zdolnościom lub umiejętnościom, lecz wielkiemu wysiłkowi włożonemu w pracę. Wiedzą przy tym, że nie za każdym razem będą miały możliwość, by poświęcić tyle czasu na przygotowania, co z kolei wzmacnia ich obawy przed utrzymaniem owego sukcesu.
  2. „Underdoing” – strategia ta jest dokładnym przeciwieństwem poprzedniej. Osoby te zdecydowanie za krótko lub zbyt późno zaczynają przygotowania do danej sytuacji. W tym czasie zajmują się wieloma innymi sprawami i specjalnie odciągają moment rozpoczęcia przygotowań. Ma to na celu zdobycie późniejszego usprawiedliwienia. Otóż coś im nie wyszło, nie dlatego że są za mało zdolne, lecz z powodu zbyt małej ilości czasu, jaki miały na przygotowanie.

 

 

  1. Jak z tym walczyć?

 

  1. Należy wyćwiczyć właściwe atrybucje, czyli nauczyć się przypisywać sukcesy sobie – głównie własnym umiejętnościom i zdolnościom;
  2. Przy strategii Overdoing ważne jest, by nauczyć się przypisywania zasług nie tylko wysiłkowi, lecz również zdolnościom;
  3. Z kolei przy strategii Underdoing należy nauczyć się odpowiedzialności za własne postępowanie, a także opanować umiejętność organizacji czasu;
  4. Należy również wzmocnić poczucie własnej wartości.

 

 

 

 

Na podstawie:

Spinath B., „Urojone oszustwa”, „Charaktery” 3(158)/2010

Wyszukiwarka
Podobne artykuły
Sezonowe zaburzenia afektywne

Zdrowie, choroby, schorzenia,-

„Emocjonalna hibernacja” często doskwiera osobom, które chociaż przez kilka miesięcy w roku mieszkają w kraju o chłodnym klimacie. Jak się łatwo domyślić, zjawisko to częściej występuje zimą niż la...

Dodano: 2012-04-22

Zespół Capgrasa

Zdrowie, choroby, schorzenia,-

Zespół Capgrasa, to choroba neurologiczna i psychiatryczna, która polega na tym, że pacjent w pewnym momencie zaczyna twierdzić, iż bliskie mu osoby nie są tymi osobami, lecz obcymi ludźmi, którymi...

Dodano: 2012-02-12

Syndrom wilkołaka

Zdrowie, choroby, schorzenia,-

W okresie dojrzewania u człowieka zaczyna pojawiać się dodatkowe owłosienie, tak zwane włosy dojrzałe. Ich wzrost zależny jest od poziomu androgenów.

Dodano: 2012-06-05

Terapia integracji sensorycznej.

Rodzaje terapii,-

Terapia integracji sensorycznej zalecana jest dzieciom o prawidłowym rozwoju intelektualnym, które doświadczają trudności w szkole (dysleksja, nadpobudliwość, nadruchliwość) jak również dla dzieci ...

Dodano: 2012-06-28

Zaburzenia świadomości

Zdrowie, choroby, schorzenia,-

Pojęcie świadomość określane jest jako fizjologiczny stan ośrodkowego układu nerwowego. Warunkuje go odpowiednia czynność kory mózgowej i układu siatkowego.

Dodano: 2012-06-05

Samobójstwa a zaburzenia afektywne

Psychologia,-

Zgodnie z intuicją, jak i badaniami naukowymi, duży odsetek osób podejmujących próby samobójcze to chorzy z rozpoznaniem zaburzeń afektywnych. Osoby z zaburzeniami depresyjnymi stanowią 50-80% wśró...

Dodano: 2012-05-27

Wysoki kontrast
A+
Zmieniaj swobodnie i proporcjonalnie wielkość czcionek jak również obrazków i całej szaty graficznej strony.

Używaj wbudowanych funkcji przeglądarki internetowej:
- w celu powiększenia rozmiaru naciśnij "CTRL" i "+" naraz
- w celu zmniejszenia rozmiaru naciśnij "CTRL" i "-" naraz
- w ustawienia oryginalnej wielkości naciśnij "CTRL" i "0" naraz