Parasomnie

Kategoria: Zdrowie, choroby, schorzenia Dodano: 2012-02-25

Somnambulicy, to ludzie, którzy nocą nie są świadomi swoich czynów, gdyż podejmują je, śpiąc. Do tych czynów zaliczyć można następujące:

 

  1. Jedzenie podczas snu, somnambulicy mogą zjeść nawet zamrożone mięso,
  2. Uprawianie kompulsywnego seksu, czego rana nie pamiętają,
  3. Zgrzytanie zębami,
  4. Pocieranie stopą o stopę,
  5. Wygłaszanie niezrozumiałych tekstów.

 

  1. Parasomnie

 

Zdrowi ludzie zazwyczaj nie mają problemów z zasypianiem, snem i budzeniem się, za co odpowiada wykształcony w toku ewolucji mechanizm naprawiający zasoby organizmu. Pozwala on na stałą aktywność ośrodkowego układu nerwowego (OUN), a jednocześnie blokuje reakcje ruchowe. Pojawiające się w niektórych przypadkach zakłócenia nazywane są parasomniami, wśród których wyróżnić można dwa zjawiska:

 

  1. Somnambulizm, czyli możliwość wykonywania złożonych czynności w fazie głębokiego snu, jednak bez świadomości ich wykonywania oraz bez pamięci o ich wykonaniu. Jedną z odmian tej parasomni jest somnambulizm z zachowaniami agresywnymi. Sam somnambulizm nazywany jest również lunatyzmem lub sennowłóctwem. Trwa on od kilku do kilkudziesięciu minut, w czasie których osoba przejawiająca owo zaburzenie może wykonywać czynności, które na jawie podejmuje w sposób automatyczny. Zalicza się do nich: chodzenie, ubieranie się, jazdę samochodem, jedzenie, picie. Obok czynności automatycznych mogą się pojawić niebezpieczne zachowania, jak np. próby wyjścia przez okno czy spacerowania po stromym dachu. Obserwatorowi, który nie zdaje sobie sprawy z tego, że dana osoba jest somnambulikiem kojarzy się ona z bohaterem filmu o zombie, gdyż ma ona otwarte, szkliste oczy i nie reaguje na sygnały docierające do niej z otoczenia. Stan somnambuliczny pojawia się w momencie gdy snu towarzyszy niepełne wybudzenie.
    Ta odmiana zaburzenia występuje również u zwierząt.
  2. Parasomnia REM, inaczej nazywane są napadowymi zaburzeniami zachowania w fazie REM. Zaburzenie to pojawia się około 80-90 minuty po zaśnięciu, czyli nieco później niż w poprzednim przypadku. Do objawów zaliczyć można: krzyk, szarpanie się z niewidzialnym napastnikiem, ucieczkę, uderzanie pięścią lub kopanie. Zachowanie te mogą skutkować poważnymi samookaleczeniami lub okaleczeniem osoby śpiącej obok, która próbuje uspokoić osobę z tym zaburzeniem. Parasomnia REM trwa od kilkunastu sekund do minuty, a osoba, której towarzyszy to zaburzenie zazwyczaj budzi się tuż po zakończeniu epizodu, a nawet jest w stanie opowiedzieć całe wydarzenie, jednak rano już go nie pamięta. Charakterystyczną cechą tego rodzaju parasomni jest również występowanie intensywnych marzeń sennych, które przypominają obrazy oglądane w telewizji lub kinie. Parasomnia REM występuje tylko u ludzi.

 

  1. Rozróznienie

 

Przy parasomni REM występuje ścisłe powiązanie pomiędzy tym, o czym dana osoba śni a jej zachowaniem, natomiast w przypadku somnambulizmu zachowania motoryczne wykonywane są w sposób automatyczny i nawet nie muszą im towarzyszyć żadne marzenia senne. Osoby z parasomnią REM potrafią wyjaśnić i powiązać swoje zachowanie z obrazem, który widziały podczas snu, zaś somnambulicy nie wiedzą, co się stało i dlaczego postąpili w określony sposób.

 

 

Na podstawie:

Markiwicz P., „Uśpieni mordercy”, „Charaktery” 10(165)/2010

Wyszukiwarka
Podobne artykuły