Konektia.pl - Portal Społecznościowy Dla Osób Niepełnosprawnych

Choroby cywilizacyjne

Kategoria: Zdrowie, choroby, schorzenia Dodano: 2012-04-07

Cywilizacja niewątpliwie wpłynęła na rozwój wielu dziedzin życia człowieka i znacznie ułatwiła nam życia. Oderwała jednak człowieka od jego naturalnych uwarunkowań i od natury, co doprowadziło do wykształcenia się wielu chorób.

 

Do chorób cywilizacyjnych nazywamy wszelkie dolegliwości zdrowotne, które są powodowane szeroko pojętym rozwojem cywilizacji. Ich gwałtowny rozwój niewątpliwie zagraża biologicznemu istnieniu człowieka. Do takich chorób zalicza się między innymi: miażdżyca (liczoną wraz z wszelkimi jej powikłaniami), nowotwory, cukrzyca, dolegliwości układu trawiennego, autoagresja, alergie, artretyzm czy choroby układu nerwowego.

 

Miażdżyca – jest chorobą dość powszechną w krajach, zaliczanych do rozwiniętych gospodarczo; przez wielu uznawana za wyznacznik ludzkiego życia. Miażdżyca stanowi pewnego rodzaju dowód na hipotezę, że układ krwionośny jest najsłabszą strukturą ludzkiego organizmu. Choroba ta polega na tym, że w tętnicach odkładają się złogi różnych związków organicznych oraz dochodzi do zaburzenia składu chemicznego krwi. W obu sytuacjach chodzi o związki tłuszczowe, takie jak: fosfolipidy, kwasy tłuszczowe, cholesterol i inne. W rezultacie dochodzi do znacznego osłabienia ścianek tętnic przez ich owrzodzenie i występowanie zatorów. Do powikłań miażdżycowych dochodzi niezwykle często i stanowią one przyczynę wielu różnych chorób. Jedną z chorób, powstających w wyniku miażdżycy jest niewydolność naczyń wieńcowa tych serca. Inne to zawał mięśnia sercowego, wylew, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek oraz nieprawidłowe ukrwienie różnych części ciała i organów.

 

Miażdżyca zaczyna się w bardzo młodym wieku, bo już około dwudziestego roku życia (czasami nawet wcześniej!).  Z racji, że rozwija się powoli, pierwsze objawy, które w znacznym stopniu świadczą o miażdżycy dają się zauważyć dopiero po 20-40 latach! Warto jednak pamiętać, że miażdżyca daje o sobie znać przez pewne objawy, które występują znacznie wcześniej. Zalicza się do nich takie nieprawidłowości jak bóle brzucha i zawroty głowy, problemy z pamięcią, bóle w okolicy serca, nieprawidłowa praca nerek, zaburzenia trawienne, nawracające i silne wzdęcia, ogólne osłabienie organizmu oraz bóle nóg. Na podstawie badan laboratoryjnych można ponadto wykryć zwiększony poziom cholesterolu oraz podwyższone ciśnienie. Wszystkie takie objawy, mogące świadczyć o początkach miażdżycy powinny być od razu bodźcem do zmiany stylu życia i odżywiania.

 

Nie do końca zostały zbadane typy uszkodzenia metabolizmu, które prowadzą do rozwoju tej jednostki chorobowej. Pewne jest natomiast, że zapobieganie i leczenie miażdżycy polega na zdrowym odżywianiu i jak najbardziej naturalnym trybie życia.

 

Należy przestrzegać następujących zasad:

 

  • Nie można dopuścić do nadwagi;
  • Należy ograniczyć ilość spożywanych tłuszczów nasyconych (zwierzęcych i roślinnych);
  • Należy ograniczyć ilość cukru i soli;
  • Należy zaprzestać palenia tytoniu;
  • Powinno się unikać silnych stresów.

 

W przypadku wystąpienia jakichś objawów, mogących świadczyć o miażdżycy, należy wprowadzić do pokarmu jak największą ilość włókien, szczególnie w postaci otrębów oraz cebulę, czosnek i owoce z dużą ilością witaminy C. Ponadto, ważne jest dostarczenie w pożywieniu białka i witamin z grupy B. Jednocześnie należy ograniczyć produkty z wysokim czynnikiem cholesterolu, w szczególności mięsa. Niezwykle istotne i pomocne są także nienasycone tłuszcze, szczególnie te, pochodzące z ryb morskich. Są one szczególnie ważne, ponieważ, jak pokazały badania, mają one właściwości nie tylko zatrzymujące rozwój miażdżycy, ale tez wpływają na cofanie się problemu i eliminację istniejących już problemów.

 

Ogólnie mówiąc, aby uniknąć w przyszłości poważnych chorób z atakiem serca i wylewem na czele, należy stosować odpowiednią dietę, polubić aktywność fizyczną i nie narażać się na silny, długotrwały stres.

 

Cukrzyca – jest to trzecia pod względem powszechności i ryzyka chorobą (za miażdżycą i rakiem). Nazywana jest cichym zabójcą. Efektem zaburzeń jest brak insuliny, czyli hormonu odpowiedzialnego za przemianę materii. Insulina odpowiedzialna jest za gospodarkę węglowodanową w organizmie oraz za przemianę tłuszczów białek. Właśnie z tego powodu, cukrzyca może mieć powodować różne objawy i mieć różnorodny przebieg u chorych. Ponadto, stanowi to jedną z głównych przyczyn problemów z leczeniem tego schorzenia.

 

Jednym z głównych elementów we wspomaganiu leczenia cukrzycy jest odpowiednia dieta. Odpowiednia, czyli jaka? Pewne zasady dotyczące takiej diety:

 

  • Należy ograniczyć lub całkowicie zlikwidować przyjmowanie cukru we wszelkich jego nienaturalnych postaciach (a więc właściwie chodzi o wszelkie słodycze, ciastka, dżemy, lody, czekolady itp.);
  • Należy ograniczyć ilość przyjmowanych tłuszczów nasyconych;
  • Należy zwiększyć spożywanie węglowodanów w postaci nieoczyszczonych wyrobów z grupy ziaren (mąki, kasze, pieczywo) i warzyw, w szczególności ziemniaków.
  • Dieta powinna być także bogata w białko aby organizm nie produkował własnych białek z węglowodanów i tłuszczów (w wyniku tego procesu powstają produkty uboczne takie jak aceton i ciała ketonowe, co może nieść ze sobą niebezpieczeństwo, ze śpiączką włącznie) należy jeść zatem chude mleko, twarożek, ryby, fasolę i groch.
  • Posiłki należy spożywać regularnie, najlepiej w 5-6 małych porcjach, aby nie dopuścić do nadwagi.
  • Po konsultacji z lekarzem, można stosować suplementy uzupełniające witaminy z grupy A i C oraz chrom i cynk.

 

Stresy, nerwice i inne problemy centralnego układu nerwowego: jako nerwice określa się takie schorzenia nerwicowe, w których nie występują zmiany chorobowe w tkankach ciała. Pracują one nieprawidłowo (np. zaburzenia trawienia) jednak nie same tkanki są za to odpowiedzialne, tylko systemy, które regulują ich działania. Takie schorzenia występują w wyniku dostarczenia organizmowi nadmiernych bodźców, które mają wpływ na psychikę człowieka, a przez to w rezultacie na funkcjonowanie całego organizmu. Reakcja na bodźce i ich wpływ na człowieka uwarunkowana jest typem układu nerwowego człowieka (melancholik / choleryk), ogólnym stanem zdrowia fizycznego (wiek / choroby), trybu życia (zawodowego / społecznego / rodzinnego), częstością występowania i długością trwania bodźca oraz sposobem odżywiania się.

 

Centralny układ nerwowy człowieka stanowi najbardziej skomplikowany organ w ciele, zawiera ok. 1/5 wszystkich komórek ustroju i jego waga wynosi ok. 2 % ogólnej wagi ciała. Najważniejszym faktem, który wpływa na skomplikowany i długotrwały proces leczenia, jest to, że nie ma dwóch ludzi o identycznym układzie nerwowym w organizmie. Oznacza to konieczność indywidualnego podejścia do każdego problemu.

 

Rozpoczynając leczenie nerwicy należy przede wszystkim ustalić i zlikwidować przyczyny zjawiska. Dla wielu chorych oznacza to poważną zmianę całego dotychczasowego życia, dlatego dość powszechne jest zjawisko przyznawania racji zaleceniom o konieczności wprowadzenia zmian, przy jednoczesnym wynajdowaniu dziesiątek powodów, które mają uzasadnić, że w ich sytuacji taka zmiana trybu czy sposobu życia jest za żadną cenę niemożliwa.

 

Współcześnie nerwice stanowią dość powszechny problem, o czym mogą świadczyć dane mówiące o ilości ludzi znerwicowanych, używających środków nasennych, uspokajających czy przeciwbólowych. Stosowanie zbyt dużej ilości środków farmakologicznych może jedynie pogłębiać problem i być niebezpieczne dla układu odpornościowego organizmu, ponieważ nie od dziś wiadomo, że najzdrowszy jest jak najbardziej naturalny tryb życia. Co więcej, to właśnie toksyny są największym wrogiem układu nerwowego człowieka, jednak obecnie trudno się od nich „uwolnić”, gdyż są niemal wszędzie po postacią kawy, alkoholu, leków.

 

„Choroby psychiczne rozwijają się na skutek powstałych „urazów” mogą to być uszkodzenia spowodowane alkoholem,, narkotykami, chorobami zakaźnymi ( kiła, malaria, gościec itd. ) oraz przemysłowymi środkami chemicznymi ( ołów, tlenek węgla, dwusiarczek węgla itp. ). Uszkodzenia takie powodują zmiany zachowania się i postępowania człowieka uniemożliwiające normalne, samodzielne życie, co powoduje konieczność zapewnienia mu stałej opieki i często odizolowania od otoczenia ( nerwice nie są tak groźne i nie przechodzą w choroby psychiczne )”. 

 

Zatem, do głównych przyczyn nerwic należą:

 

  • Systemy etyczne cywilizacji zachodnich: oddzieliły one człowieka od naturalnie otaczającego go świata;
  • Antropocentryczny system wartości oparty wyłącznie na rozwoju gospodarczym, społecznym i kulturowym;
  • Nieustanne zmiany środowiska naturalnego człowieka, zmiany w formach żywności i trybu życia;
  • Niedobory składników odżywczych w żywności przetwarzanej przemysłowo.

 

Nowotwory: istnieje wiele teorii na temat ich powstawania, ale największa grupa zwolenników twierdzi, że metod ich leczenia należy szukać w trybie życia człowieka, gdyż aż 85% nowotworów powstaje wewnątrz organizmu. Odpowiednio zbalansowane i dobrane składniki wpływają na ochronę przed chorobami i wzmacniają układ odpornościowy człowieka, który współcześnie „nie nadąża” z niszczeniem uszkodzonych czy szkodliwych komórek. Ich ilość wzrasta bardzo szybko w wyniki nagromadzenia w organizmie toksyn, wprowadzanych do organizmu każdego dnia.

 

Niesprawnie funkcjonujący proces utleniania został uznany za przyczynę wzrostu nowotworów plazmy komórkowej. Proces utleniania zostaje zachwiany w przypadku niewystarczającej ilości mikroelementów, witamin i innych związków przyjmowanych wraz z pożywieniem.

 

Główne zalecenia dla osób z nowotworami to:

 

  • Całkowite wyeliminowanie czerwonego mięsa, wędlin i drobiu oraz produktów z puszek oraz znaczne ograniczenie cukru, słodyczy, alkoholu i papierosów;
  • Stosowanie suplementacji witaminowej (głównie witaminy z grupy C i E);
  • Zażywanie dużej ilości ruchu i płynów (soków owocowych i wody mineralnej głównie) i bardzo duże ilości warzyw.

 

Przestrzeganie tych zaleceń nie cofnie od razu zmian nowotworowych, jednak bez przestrzegania tych zaleceń organizm będzie miał znacznie mniejsze szanse na odbudowanie i unormowanie układu odpornościowego, w rezultacie zaś na samo leczenie i podjęcie wewnętrznej walki z chorobą. Nigdy nie ma gwarancji całkowitego wyleczenia nowotworu, jednak znane są coraz liczniejsze przypadki całkowitego cofnięcia się choroby, nawet z zaawansowanego stadium.

 

Uczulenie i alergie: współcześnie niemal każdy ma w rodzinie kogoś z objawami chorób alergicznych. Wynika to z faktu, że uczulenia na różne substancje stały się niemal codziennością, wręcz plagą naszych czasów. Według przewidywań lekarzy, już za 20 lat nawet co drugi mieszkaniec Europy będzie cierpieć z powodu tej przypadłości.

 

Choroby alergiczne, mimo, że tak rozpowszechnione w naszych czasach, nie są przypadłością nową. Towarzyszą człowiekowi właściwie od wieków. Wiele przypadłości, które współcześnie z całą pewnością zostałyby uznane za choroby alergiczne, były opisywane już przez uczonych w XVI wieku. Przyczynami chorób dróg oddechowych były uznawane wówczas takie elementy jak np. silny, intensywny zapach kwiatów (w szczególności róży, bzu, lilii, lipy). Zanim ostatecznie poznano przyczyny zapalenia błony śluzowej nosa czy spojówek, medycy uważali, że objawy tych schorzeń mają podłoże psychiczne.

 

W 1819 Jon Bostock po raz pierwszy dokonał szczegółowego opisu klinicznego uczulenia na alergeny, które znajdowały się w ziarnku pyłku roślin. Również jemu zawdzięczamy określenie tej choroby „Hay fever” czyli popularna gorączka sienna. (Wynikło to z tego, iż wierzono, że siano jest najczęstszym powodem powstawania reakcji alergicznych w organizmie).

 

W latach trzydziestych XX wieku alergia była rozpoznana u mniej niż jednego procenta populacji. W latach siedemdziesiątych podniesiono alarm w związku ze wzrostem liczby zachorowań, bo doliczono się, że już co 10 osoba cierpiała na to schorzenie. Obecnie przyjmuje się, że nawet 30 % populacji to alergicy i zakładany jest dalszy wzrost ich liczby.

 

Za główną przyczynę wzrostu zachorowań uznaje się „bezczynność” układu immunologicznego. Zgodnie z tzw. hipotezą higieniczną układ odpornościowy człowieka, który jest odpowiedzialny za walkę z wszelkimi pasożytami i bakteriami, aktualnie narażany na działalność często używanych antybiotyków i szczepionek, zaczyna szukać wroga w innych substancjach, które nas otaczają. Jest to teoria, która ma dość mocne podstawy i stanowi jedną z najpowszechniejszych teorii w kwestii alergii.

 

Podczas pierwszego kontaktu z potencjalnym alergenem, nasz układ odpornościowy uczy się go rozpoznawać. Wtedy jeszcze nie dochodzi do żadnych reakcji alergicznych. Organizm jednak zapamiętuje obcą substancję i zaczyna produkować przeciwciała do walki z tą substancją. Przy następnym spotkaniu organizmu z substancją, układ immunologiczny rozpoznaje w niej wroga. Uruchamiane zostają wtedy mechanizmy obronne, przejawiane w postaci reakcji alergicznej organizmu. Substancją rozpoznaną jako alergen może być każda substancja wdychana, wchłaniana przez skórę lub błonę śluzową, połykana lub wstrzykiwana. Rozpoznanie substancji, która uczula jest często bardzo ciężko (ponieważ zakres możliwości jest niezwykle szeroki), jednak jedynie prawidłowe rozpoznanie alergenu jest podstawową kwestią w leczeniu.

 

Kwestia alergenu jest o tyle skomplikowana, gdyż o tym, co uczuli decyduje wiele czynników. Głównie jest to częstotliwość kontaktów z daną substancja drażniącą. W przypadku rodziny z uwarunkowaniem genetycznym w tym kierunku, niezwykle istotna jest także kwestia profilaktyki. Nie oznacza to jednak, że jeśli o kogoś w rodzinie alergie nie występują, nie jest on zagrożony tym schorzeniem. Wiele bowiem czynników w naszym codziennym życiu jest potencjalnymi alergenami i nie da się z nimi nie spotykać. Mowa m.in. o zanieczyszczeniach powietrza, wody, żywności przetworzone itp.

 

Najczęściej alergenami są substancje pochodzenia naturalnego. Do najbardziej „wpływowych” alergenów zalicza się powszechnie występujące pyłki roślin, zarodniki grzybów pleśniowych, roztocze kurzu domowego. Do substancji pochodzenia zwierzęcego zalicza się te, zawarte w wydzielinie gruczołów łojowych, ślinie, naskórku czy ich sierści. Również pokarmy mogą uczulać.

 

Alergie mają głównie charakter zapalny. Dotyczą głównie zapalenia dróg oddechowych, spojówek oczu, skóry i śluzówki przewodu pokarmowego.

 

Diagnozowanie odbywa się za pomocą:

 

  • Wywiadu z pacjentem
  • Testy skórne
  • Badania stężenia przeciwciał IgE w surowicy
  • Próba prowokacyjna.

 

Objawy alergii pojawiają się wskutek kontaktu organizmu z alergenem. Pierwszym zatem krokiem w leczeniu jest unikanie substancji uczulającej. Często jest to jednak niemożliwe, gdyż niemożliwe jest pozbycie się substancji, która występuje powszechnie w powietrzu.

 

Czy alergie da się wyleczyć? Otóż objawy w dzieciństwie są niezwykle intensywne, zmniejszają jednak częstość występowania wraz z wiekiem. Niekiedy jednak tendencja może być odwrotna. Alergia, kiedy nieleczona, może przeinaczyć się w poważne uczulenia lub w astmę. Nie da się jednak raz na zawsze wyleczyć się z alergii, dlatego tez głównymi kierunkiem działania stanowi leczenie objawowe.

 

Skłonności alergiczne dziedziczone są genetycznie (20-40% prawdopodobieństwo w przypadku choroby jednego z rodziców).

 

Źródło: www.szkolnictwo.pl (mgr inż. Małgorzata Jaźwińska)

 

Wyszukiwarka
Podobne artykuły
Ustno-twarzowa terapia Castillo Moralesa

Rodzaje terapii,-

Argentyński lekarz-rehabilitant Castillo Morales podczas obserwacji zwyczajów pierwotnych mieszkańców Ameryki Łacińskiej, ze szczególnym uwzględnieniem ich relacji z niemowlętami i małymi dziećmi...

Dodano: 2012-07-01

Abstrahowanie - kreatywne pomijanie

Kreatywność i twórczość,-

Nadszedł czas na zapoznanie się z pierwszą operacją umysłową, która współodpowiedzialna jest za kreatywność. Abstrahowanie. Brzmi znajomo? Internetowy słownik języka polskiego podaje następujące de...

Dodano: 2012-04-19

Metoda Glena Domana

Rodzaje terapii,-

Glen Doman amerykański fizykoterapeuta, absolwent Uniwersystetu Pensylwania z 1946 roku. Uznany został za twórcę metody rehabilitacji osób z uszkodzeniem mózgu. Początkowo zajmował się pacjentami...

Dodano: 2012-07-01

„Co cię nie zabije, to cię wzmocni”? Wzrost pourazowy przykładem drzemiących w nas sił

Psychologia,-

Klęski żywiołowe, przeżycia związane z wojną, śmierć bliskiej osoby, poważny wypadek samochodowy, ciężka choroba, doświadczanie przemocy, niespodziewane tragiczne zdarzenia… Osoby dotknięte takimi...

Dodano: 2012-04-02

O równowadze

Z życia wzięte,-

Zawsze uważałam, że podstawą dobrego życia jest wszelako rozumiana równowaga, tak na przykład: czasowa - pomiędzy pracą a odpoczynkiem, emocjonalna - między miłością a nienawiścią do rzeczy tego św...

Dodano: 2012-03-08

Wysoki kontrast
A+
Zmieniaj swobodnie i proporcjonalnie wielkość czcionek jak również obrazków i całej szaty graficznej strony.

Używaj wbudowanych funkcji przeglądarki internetowej:
- w celu powiększenia rozmiaru naciśnij "CTRL" i "+" naraz
- w celu zmniejszenia rozmiaru naciśnij "CTRL" i "-" naraz
- w ustawienia oryginalnej wielkości naciśnij "CTRL" i "0" naraz