Konektia.pl - Portal Społecznościowy Dla Osób Niepełnosprawnych

Dobry psychoterapeuta – kto nim jest?

Kategoria: Porady Dodano: 2012-04-23

 

Obecnie psychoterapia staje się coraz bardziej rozpowszechniona także w Polsce. To bardzo dobrze! Jednak zanim  wybierzemy się do psychoterapeuty, sprawdźmy najpierw, czy to… rzeczywiście psychoterapeuta! Nagłośnione ostatnio w mediach przypadki posługiwania się tym mianem przez osoby zupełnie ku temu nieuprawnione są niezwykle niepokojące. Warto więc wiedzieć, czym powinien charakteryzować się prawdziwy psychoterapeuta, a co wyklucza daną osobę z tej grupy i czyni ją zwyczajnym oszustem.

 

Psychoterapię prowadzić może osoba, która spełnia następujące warunki:

  • odbyła odpowiednie szkolenie lub jest w jego trakcie,
  • objęta jest superwizją,
  • przeszła terapię własną.

 

 

 

Szkolenia

Tym, co odróżnia profesjonalną pomoc terapeutyczną od dobrych rad dawanych przez przyjaciół, którym się zwierzamy, jest odpowiednie przygotowanie terapeuty do udzielania pomocy. Psychotarapeuci to osoby, które ukończyły humanistyczny lub medyczny kierunek studiów (głównie psychologię, medycynę – psychiatrię, pedagogikę, pracę socjalną, filozofię), a następnie uzyskały certyfikat uprawniający do wykonywania zawodu psychoterapeuty w wyniku odbycia kilkuletniego specjalistycznego szkolenia podyplomowego. Szkolenie takie odbywane jest w zakresie wybranego nurtu psychoterapeutycznego, a w jego trakcie odbyć trzeba odpowienią liczbę godzin staży klinicznych, terapii własnej i superwizji. Psychoterapeuta powinien stale się doszkalać, poszerzać i aktualizować swoją wiedzę, także po uzyskaniu certyfikatu, kiedy prowadzi już terapię.

Warto też wiedzieć, że terapeuci posiadają określone specjalizacje odnośnie dziedziny pomagania. Istnieją specjaliści zajmujący się np. pracą z osobami uzależnionymi, doświadczającymi przemocy czy cierpiącymi na zaburzenia odżywiania. Niektórzy terapeuci specjalizują się w terapii indywidualnej, inni w grupowej; niektórzy w terapii dzieci i młodzieży, inni w terapii dorosłych. Oferta osoby pamagającej powinna być zbieżna z jej wykształceniem i doświadczeniem.

Ważną częścią szkolenia psychoterapeutycznego jest też odbycie stażu klinicznego, który umożliwia przetestowanie swojej wiedzy w praktyce. Staż taki polegać może na pracy z pacjentami pod okiem bardziej doświadczonego kolegi (psychoterapeuty, psychologa klinicznego lub psychiatry) w szpitalu psychiatrycznym, poradni zdrowia psychicznego, ośrodku terapii uzależnień czy poradni psychologiczno – pedagogicznej. Daje to okazję do obserwacji pracy bardziej doświadczonych terapeutów oraz do uzyskiwania bieżących informacji zwrotnych na temat własnej pracy.

Szkolenie psychoterapeutyczne powinno trwać minimum 4 lata.

 

 

 

 

 

Superwizja

Termin ten oznacza konsultowanie się terapeuty z superwizorem, czyli terapeutą bardziej od niego doświadczonym. W trakcie superwizji omawia się kwestie budzące wątpliwości u terapeuty, jak np. dylematy etyczne, zjawiska zachodzące podczas relacji z pacjentem, wątpliwości odnośnie diagnozowania czy ustalania planu terapii.

Istnieją różne rodzaje superwizji:

  • indywidaulna lub grupowa,
  • polegająca na bezpośrednim lub pośrednim kontakcie z superwizorem (np. wspólne analizownie danych przypadków lub przyglądanie się pracy innego terapeuty w szpitalu lub gabinecie),
  • formalna (wcześniej zorganizowana) lub nieformalna (spontaniczna, np. gdy zaistnieje nagła potrzeba wsparcia).

 

Superwizja nie jest objawem niekompetencji, wręcz przeciwnie! Objęci powinni nią być również doświadczeni terapeuci, gdyż warto, aby także oni poddawali swoją pracę ocenie, byli otwarci na opinie innych, szukali wartościowych porad oraz mieli okazję do odreagowania emocji nagromadzonych w procesie terapeutycznym. Kontakt z superwizorem daje możliwość rozwoju i stałego polepszania jakości swojej pracy. Świadczy też o samoświadomości, pokorze i dojrzałości terapeuty.

Psychoterapię porównać można do górskiej wspinaczki, w której superwizja to spojrzenie ze szczytu góry na cały szlak wyprawy – terapii. Psychoterapeuta, jako przewodnik, może w ten sposób uzyskać wsparcie od innego psychoterapeuty, który patrzy na tę „trasę” z dystansu, a następnie podjąć refleksję, by móc pewniej doprowadzić pacjenta „na szczyt” lub, jeśli zaistnieje taka potrzeba, obrać inną drogę prowadzącą do celu.

Superwizja daje też możliwość przyjrzenia się przez terapeutę samemu sobie, własnym problemom, ważnym wydarzeniom życiowym, traumom i trudnościom, mogącym mieć wpływ nie tylko na jego życie osobiste, ale również na jakość wykonywanej pracy. Nie jest ona jednak tożsama z terapią.

 

 

 

 

Terapia własna

Warunkiem udzielania pomocy psychoterapeutycznej jest odbycie przez terapeutę psychoterapii własnej lub inaczej tzw. własnych doświadczeń terapeutycznych w trakcie szkolenia. Absolutnie nie świadczy to o zaburzeniach psychicznych terapeuty i nie powinno budzić niepokoju! Terapia własna pomaga określić motywację terapeuty do pomagania, jego filozofię życiową, wyznawane wartości, pomaga też stawać się człowiekiem coraz bardziej dojrzałym, nieustannie pracującym nad własnym rozwojem i samoświadomością. Terapeuta powinien być osobą o zintegrowanej osobowości, umiejącą wykorzystać własne zasoby w kontakcie z potrzebującym człowiekiem.

Psychoterapia daje też okazję, aby terapeuta spojrzał na swoją pracę z perspektywy pacjenta, mając poprzez to możliwość doświadczania podobnych jak on emocji i obaw związanych z terapią. Umożliwia to głębsze zrozumienie zarówno siebie, jak i pacjenta, a także wypróbowanie „na własnej skórze”, co i jak działa w terapii.

 

 

 

Certyfikat

Po zakończeniu szkolenia i spełnieniu wszystkich odgórnie określonych wymogów, terapeuta otrzymuje certyfikat, co daje uprawnienia do prowadzenia terapii w określonym nurcie psychoterapeutycznym.

Tym, co powinno budzić nasz niepokój, są szkoły psychoterapeutyczne, w których do otrzymania certyfikatu wystarczy odbycie kilkunastu lub kilkudziesięciu godzin kursu, bez obowiązku superwizji, stażu zawodowego i terapii własnej.

 

 

 

Klient ma prawo do informacji!

Wybierając psychoterapeutę, z którego usług zamierzamy skorzystać, mamy prawo do uzyskania informacji odnośnie jego kwalifikacji, doświadczenia i rzetelności.

Najlepszym sposobem jest w tym przypadku zapytanie terapeuty, jakie ukończył specjalistyczne szkolenie przygotowujące do zawodu psychoterapeuty, w jakim ośrodku (szkole, towarzystwie), a także poproszenie o pokazanie dyplomu lub certyfikatu, ewentualnie zaświadczenia, że jest w trakcie szkolenia (psychoterapię mogą prowadzić również osoby, które są w trakcie szkolenia, pod warunkiem, że regularnie uczestniczą w superwizji).

Ważną kwestią jest też to, czy terapeuta korzysta z superwizji. Jako pacjenci jesteśmy uprawnieni do uzyskania informacji, u kogo „nasz” psychoterapeuta korzysta z superwizji, a także mamy prawo do zweryfikowania tej informacji poprzez skontaktowanie się z superwizorem.

Psychoterapeutę powinniśmy też zapytać, jaki rodzaj psychoterapii proponuje, czy ma doświadczenia w pracy z osobami mającymi problemy podobne do naszych oraz czy przeszedł psychoterapię własną.

Wiedzmy, że mamy prawo pytać! Dobry i bezpieczny terapeuta nie będzie miał nic do ukrycia i na pewno nie poczuje się urażony pytaniami odnośnie swojego przygotowania, wykształcenia i doświadczenia. Natomiast niepokojące powinny być w tej sytuacji zachowania terapeuty świadczące o jego obruszeniu czy złości, a także wszelkie niejasności, niedomówienia i odpowiedzi wymijające. Świadczyć to może o braku kompetencji terapeuty i podważać jego wiarygodność. Dobry terapeuta nie będzie widział w naszych pytaniach złośliwości czy wścibstwa, lecz oznakę odpowiedzialności, dlatego też chętnie i wyczerpująco odpowie na nasze pytania.

Pamiętajmy przy tym, że nawet najlepiej wykwalifikowany i doświadczony terapeuta dopuścić się może złamania zasad terapii, dlatego zawsze powinniśmy zwracać uwagę na wszelkie oznaki nadużyć i niekompetencji.

 

 

 

Na koniec kilka uwag o pseudopsychoterapeutach, czyli zwykłych oszustach żerujących na ludzkiej niewiedzy.

W Polsce osoby korzystające z psychoterapii są zbyt słabo chronione prawnie, choćby dlatego, że brak jest ustawy o zawodzie psychoterapeuty, przez co każdy może samowolnie mianować się tym tytułem! Wystarczy jedynie zarejestrować własną działalność gospodarczą i w odpowiednią rubrykę wpisać „pozostała działalność w zakresie opieki zdrowotnej”, a następnie wynająć gabinet (niektórzy terapeuci przyjmują pacjentów nawet we własnych mieszkaniach) i wywiesić szyld z chwytliwym hasłem, typu „Poradnictwo, terapia, coaching” lub stworzyć własną stronę internetową z określoną „ofertą pomocową”. Bywa, że „terapeuci” podejmują się takich kroków nawet bez wcześniejszego zarejestrowania działalności gospodarczej.

Niestety, póki co działania takie nie są weryfikowane, kontrolowane ani karane przez polskie prawo -  w pełnym jego majestacie terapeutą nazwać się może każdy: taksówkarz, wróżka, różdżkarz, bioenergoterapeuta, masażysta, sklepikarz czy tarocista.

 

 

 

 

Na podstawie:

Osipczuk M. (red.), Psychoterapia po ludzku, Wrocław 2011

Wyszukiwarka
Podobne artykuły
Pacjencie, dbaj o swoje prawa! O etyce zawodu psychologa i psychoterapeuty

Porady,-

W centrum zainteresowania psychologii i psychiatrii leży człowiek i, z założenia, jego dobro. Trzeba jednak pamiętać, że relacja terapeuta - pacjent jest relacją niesymetryczną - to pacjent, jako p...

Dodano: 2012-04-22

Terapia z użyciem zwierząt dla osób niepełnosprawnych

Rodzaje terapii,-

Zooterapia (animaloterapia) to jedna z terapii naturalnych korzystająca z dobroczynnego wpływu na zdrowie i samopoczucie człowieka, niepełnosprawnych osób poprzez kontakt ze zwierzęciem. Najpopular...

Dodano: 2012-03-13

Ustno-twarzowa terapia Castillo Moralesa

Rodzaje terapii,-

Argentyński lekarz-rehabilitant Castillo Morales podczas obserwacji zwyczajów pierwotnych mieszkańców Ameryki Łacińskiej, ze szczególnym uwzględnieniem ich relacji z niemowlętami i małymi dziećmi...

Dodano: 2012-07-01

Osoba w pełni funkcjonująca – zdrowa osobowość wg Carla Rogersa

Psychologia,-

Carl Rogers, twórca psychologii humanistycznej, znany jest do dziś nie tylko jako teoretyk, ale przede wszystkim jako psychoterapeuta, który zapoczątkował nowatorskie podejście w swoim zawodzie. ...

Dodano: 2012-07-06

Terapia integracji sensorycznej.

Rodzaje terapii,-

Terapia integracji sensorycznej zalecana jest dzieciom o prawidłowym rozwoju intelektualnym, które doświadczają trudności w szkole (dysleksja, nadpobudliwość, nadruchliwość) jak również dla dzieci ...

Dodano: 2012-06-28

Leczenie psychologiczne i farmakologiczne depresji

Zdrowie, choroby, schorzenia,-

W leczeniu depresji wskazuje się na skuteczność dwóch metod: interwencji psychologicznej oraz farmakoterapii. W przypadku depresji o łagodnym nasileniu zdarza się, że pozytywny rezultat odnieść m...

Dodano: 2012-07-04

Wysoki kontrast
A+
Zmieniaj swobodnie i proporcjonalnie wielkość czcionek jak również obrazków i całej szaty graficznej strony.

Używaj wbudowanych funkcji przeglądarki internetowej:
- w celu powiększenia rozmiaru naciśnij "CTRL" i "+" naraz
- w celu zmniejszenia rozmiaru naciśnij "CTRL" i "-" naraz
- w ustawienia oryginalnej wielkości naciśnij "CTRL" i "0" naraz