Konektia.pl - Portal Społecznościowy Dla Osób Niepełnosprawnych

Leczenie rzutów u chorych na SM

Kategoria: Zdrowie, choroby, schorzenia Dodano: 2012-05-22

U większości osób chorych na stwardnienie rozsiane występują okresy nasilenia objawów, inaczej zwane zaostrzeniem, rzutem, atakiem oraz nawrotem. Podczas owych okresów nasilenia objawów pacjentom towarzyszą zazwyczaj silne zaburzenia neurologiczne, które trwają przynajmniej dobę, jednak, by dany stan określić mianem rzutu, nie może towarzyszyć mu gorączka ani infekcja. Możliwe jest natomiast wystąpienie wielu innych objawów.

 

Za powstanie rzutu odpowiadają ogniskowe stany zapalne w ośrodkowym układzie nerwowym, lecz nie ma wielu informacji na temat czynników, które je wywołują lub też informacji o procesach, które sprawiają, że chora osoba zdrowieje. Wiadomo natomiast, że:

 

  1. większe jest prawdopodobieństwo pojawienia się rzutu w czasie do czterech tygodni od przebytej infekcji, a także sama infekcja wpływa na długość występowania objawów;
  2. długotrwały stres zwiększa prawdopodobieństwo pojawienia się rzutu;
  3. okres tuż po porodzie (tzw. połóg) również wpływa na pojawienie się rzutu.

 

Zdecydowana większość rzutów mija samoistnie, jednak lekarze zalecają, by nie bagatelizować tych z nich, które negatywnie wpływają na ogólne funkcjonowanie osoby chorej. Najczęściej stosowane są:

 

  1. Kortykosteroidy – stanowią one podstawę leczenia rzutów. Działają immunomodulująco i przeciwzapalnie. Stosowanie ich powoduje skrócony czas utrzymywania się rzutu, a także jego uciążliwość. Nie ma jednak potwierdzenia, iż to właśnie one poprawiają stan zdrowia pacjenta lub zmieniają w jakikolwiek sposób sam przebieg choroby;
  2. Hormon adrenokortykotropowy – to z kolei pierwszy środek, który wykazywał skuteczność w leczeniu ostrych rzutów, lecz został on wyparty przez metyloprednizolon. Drugi ze środków, rzadko stosowanych w większych dawkach, jest wygodniejszy w użyciu, zmniejsza liczbę efektów ubocznych, a także prawdopodobnie jego działanie jest szybsze.

 

Przeprowadzono badania z osobami, u których SM spowodowało uszkodzenie wzroku, gdyż w takiej sytuacji stosowanie metod pomiarowych jest najłatwiejsze (tj. pole widzenia, wrażliwość na kontrast, ostrość wzroku). Wyniki tych badań neurolodzy odnosili do innych zaburzeń wynikających ze stwardnienia rozsianego, a pacjentów, którzy stanowili próbę badawczą podzielono na trzy losowo wybrane grupy, którym podawano:

 

  1. metyloprednizol – 1000 mg dożylnie przez trzy dni, następnie prednizon (1 mg na kilogram na dobę przez jedenaście dni);
  2. prednizon – doustnie 1 mg na kilogram na dobę przez czternaście dni;
  3. placebo doustnie.

 

 

Bezpośrednio po eksperymencie poprawa najszybciej następowała u osób z 1. grupy, zaś pół roku później okazało się, że nie ma różnicy pomiędzy członkami tej grupy, a osobami zakwalifikowanymi do 3. Z kolei w okresie od sześciu do dwudziestu czterech miesięcy od zakończenia kuracji ryzyko ponownego zapalenia wzroku największe było u osób z grupy 2. Po trzech latach zaś wyniki poszczególnych osób niezbyt różniły się od siebie, co jest dowodem na to, że metyloprednizolon jedynie opóźnia rozwój stwardnienia rozsianego, ale nie wstrzymuje go.

 

Nadal nie zostały wypracowane sposoby wykorzystywania kortykosteroidów, a pomiędzy badaczami trwają spory, które dotyczą skuteczności poszczególnych steroidów w zależności od ich rodzaju, dawki etc.

 

Leki przyjmowane przez pacjentów chorych na SM

 

  1. Metyloprednizolon dożylnie

 

Powszechny jest w niwelowaniu ostrych rzutów, stosowany dożylnie może być podawany w krótkich seriach (3-5 dni). Działa szybko, a także nie wywołuje wielu skutków ubocznych. Podawany jest w szpitalach oraz stosowany przez pacjentów, którzy nie podlegają hospitalizacji, przyjmowanie go jednak musi być kontrolowane przez lekarza, w celu szybkiego wykluczenia skutków ubocznych. Skutki uboczne zaś pojawiają się rzadko i należą do nich: psychozy, choroba wrzodowa żołądka, zakażenia, arytmia serca, zaburzenia zakrzepowo-zatorowe.

 

  1. Deksametazon dożylnie

 

Podobnie jak poprzedni, również i ten lek należy do grupy kortykosteroidów. Jest pomiędzy nimi wiele podobieństw, lecz mniej pacjentów jest leczonych niż metyloprednizolem. Efekty są podobne; w wielu krajach stosowanie go jest tańsze niż wyżej opisanego preparatu.

 

  1. Hormon adrenokortykotropowy domięśniowo

 

Kilkadziesiąt lat temu uważano, że krótkoterminowe, lecz codzienne podawanie go w dużych dawkach jest pomocne dla osób chorych na SM (zmniejsza dolegliwości wynikające z rzutów oraz czas ich trwania); teraz jednak uznaje się, że wyżej wymienione środki są bardziej skuteczne, ten zaś nie jest zalecany.

 

  1. Steroidy doustnie

 

Nie istnieją dowody, które świadczyłyby o korzyściach płynących z takiego stosowania sterydów; a wręcz przeciwnie – u pacjentów uczestniczących w wyżej opisanym badaniu, zaobserwowano większą liczbę nawrotów rzutów niż u osób, wobec których stosowano inne kuracje. Ciągle jednak trwają dyskusje na ten temat, gdyż inni badacze twierdzą, iż na owe nawroty nie miały wpływu sterydy.

 

  1. Steroidy dokanałowo

 

Według opinii Komitetu Medycznego kuracja ta nie powinna być stosowana, gdyż stwierdzono zbyt wiele szkodliwych działań.

 

  1. Kwas acetylosalicylowy (aspiryna) i niesteroidowe leki przeciwzapalne (indometacyna, fenylobutazon, naproksen, ibuprofen, fenoprofen)

 

Stosowane są one w stanach zapalnych, lecz ich wpływ na leczenie SM nie został jeszcze jednoznacznie określony. Z badań, prowadzonych na niewielkiej próbie, wynika, że ibuprofen nie jest szkodliwy, ale też nie ma wpływu na zmniejszanie objawów lub przyczyn stwardnienia rozsianego. Niemniej jednak ibuprofen i kwas acetylosalicylowy są korzystne w zwalczaniu grypy.

 

  1. Plazmafereza

 

Jest to zabieg polegający na wymianie osocza, podczas którego po pobraniu krwi od pacjenta następuje odwirowanie, a z kolei podczas niego rozdzielenie płynnego osocza od komórek krwi.

 

  • „Osocze, zawierające wiele limfocytów, jest usuwane i zastępowane osoczem prawidłowym lub albuminą ludzką, co pozwala na uniknięcie utraty białka i płynu. Taka „przebudowana” krew jest następnie przetaczana pacjentowi. Proces ten może być wielokrotnie powtarzany. Uważa się, że w ten sposób są usuwane czynniki mogące uszkodzić mielinę i/lub zaburzyć przewodnictwo nerwowe”

 

Badania, choć w większości prowadzone na małych próbach, wykazują, iż plazmafereza skuteczna jest w przypadku pacjentów z ostrym rozsianym zapaleniem mózgu i rdzenia.

 

  1. Immunoglobulina dożylna

 

Stanowi ją zbierana ludzka IgG, która wpływa na zmianę układu odpornościowego pod wpływem wielu reakcji. Zgodnie ze stanowiskiem Komitetu Medycznego nie powinna być ona dodawana do metyloprednizolu w przypadku pacjentów z ostrymi rzutami.

 

 

Na podstawie:

Polman Ch. H., Thompson A. J., Murray T. J., Bowling A. C., Noseworthy J. H., “Stwardnienie rozsiane. Przewodnik po lekach i leczeniu”, Polskie Towarzystwo Stwardnienia Rozsianego, Warszawa 2007

sabi

to wszystko prawda sama tego doświadczyłam

2012-05-26 19:53:50
Wyszukiwarka
Podobne artykuły
Preparaty zaliczane do niekonwencjonalnej medycyny a leczenie SM

Rodzaje terapii,-

Istnieje niewiele danych na temat alternatywnych metod leczenia, dlatego też należy je stosować z wyjątkową ostrożnością. Warto również pamięć, że korzystanie z niektórych jako wsparcia dla medycyn...

Dodano: 2012-05-29

Pracownik z SM

Praca,Szukanie pracy

W artykule opisana została sytuacja pracownika chorego na stwardnienie rozsiane. Przedstawionych zostało kilka objawów, które mogą mieć wpływ na jego funkcjonowanie w miejscu pracy, a także podane ...

Dodano: 2012-02-09

Medycyna niekonwencjonalna w leczeniu stwardnienia rozsianego

Rodzaje terapii,-

Medycyna niekonwencjonalna nazywana bywa również medycyną alternatywną, uzupełniającymi sposobami leczenia, a także medycyną integratywną. Różne nazewnictwo sprawia, iż trudno jest ją jednoznacznie...

Dodano: 2012-05-29

Aktywność w stwardnieniu rozsianym

Sport i aktywność ruchowa,

Aktywność fizyczna wraz ze zbilansowaną dietą są dwoma najważniejszymi czynnikami poprawiającymi samopoczucie i zwiększającymi sprawność osób z MS.

Dodano: 2011-12-30

Stwardnienie rozsiane - objawy

Zdrowie, choroby, schorzenia,-

Stwardnienie rozsiane będące jedną z chorób o podłożu autoimmunologicznym, charakteryzuje się dość sporym wachlarzem różnorakich objawów.

Dodano: 2011-12-28

Modyfikowanie SM

Zdrowie, choroby, schorzenia,-

Do tej pory nie zostało wynalezione lekarstwo całkowicie zwalczające objawy (lub też przyczyny) stwardnienia rozsianego, wobec czego wszystkie stosowane kuracje mają na celu zapobieżenie nawrotom o...

Dodano: 2012-05-24

Wysoki kontrast
A+
Zmieniaj swobodnie i proporcjonalnie wielkość czcionek jak również obrazków i całej szaty graficznej strony.

Używaj wbudowanych funkcji przeglądarki internetowej:
- w celu powiększenia rozmiaru naciśnij "CTRL" i "+" naraz
- w celu zmniejszenia rozmiaru naciśnij "CTRL" i "-" naraz
- w ustawienia oryginalnej wielkości naciśnij "CTRL" i "0" naraz