Konektia.pl - Portal Społecznościowy Dla Osób Niepełnosprawnych

Zespół Tourette'a

Kategoria: Zdrowie, choroby, schorzenia Dodano: 2011-12-30

Zespół Gilles'a de la Tourette'a jest chorobą neurologiczną, będącą organicznym schorzeniem mózgu objawiającym się niemożliwymi do skontrolowania i zatrzymania tikami motorycznymi i głosowymi (tiki nerwowe). Zespół występuje często rodzinnie (często można wyczytać że jest to zaburzenie neuropsychiatryczne dziedziczne, jednak jak dotąd nie udało się ustalić zmian genetycznych leżących u podstaw tego schorzenia). Choroba występuje trzykrotnie częściej u chłopców. Pojawia się w 1–10/1000 przypadków i wykazuje zasięg ogólnoświatowy. Schorzenie jest praktycznie nieuleczalne. Leczenie łagodnej postaci Zespołu Tourette'a ogranicza się z reguły do terapii behawioralnej jednak w cięższych przypadkach stosuje się silne leki osłabiające tiki.

Pierwsze sygnały
Pierwsze objawy pojawiają się zazwyczaj między 2. a 15. rokiem życia. Początkowo związane są z prostymi tikami motorycznymi (mruganie, zezowanie, cmokanie ustami, mlaskanie, grymasy, rzucanie głową, marszczenie nosa, wzdryganie się, odgarnianie włosów). Następnie, ok. 10 roku życia zaczynają pojawiać się tiki głowowe - wokalne, dzielące się na proste, np.: mruczenie, szczekanie, krzyczenie, syczenie, pokasływanie, gwizdanie, pociąganie nosem) i złożone - obejmujące wypowiadanie słów lub  powtarzanie fragmentów całych zdań - pojawienie się koprolalii; patologicznej, mimowolnej potrzeby wypowiadania nieprzyzwoitych słów, przekleństw lub obelg kierowanych do obcych. Kolejnymi objawami są występujące napadowe zaburzenia koncentracji, tiki czuciowe (uczucie mrowienia skóry, łaskotania, napięcia, gorąca, zespoły bólowe), nadpobudliwość (cechująca się nadmierną ruchliwością, wzmożoną wrażliwością emocjonalną) oraz utrudniona kontrola nad odruchami. Ponadto u chorego z czasem uaktywniają się tiki ruchowe. Osoby dotknięte zespołem Tourette’a, u których pojawiają się tiki ruchowe np.: podskakują, "rzucają się", kiwają nogą, machają ręką, dotykają nosa, kręcą się w kółko oraz wykonują serie nieskoordynowanych gestów.



Według klasyfikacji ICD-10 tiki można podzielić na następujące zespoły chorobowe:
F95.0 Tiki przemijające
A. Pojedyncze lub liczne tiki ruchowe albo głosowe, albo jedne i drugie występują wielokrotnie w ciągu dnia, przez większość dni okresu trwającego co najmniej 4 tygodnie.
B. Zaburzenia trwają 12 miesięcy lub krócej.
C. W wywiadzie nie ma objawów zespołu de la Tourette`a i zaburzenie nie jest wynikiem stanu somatycznego ani ubocznych skutków podawania leków.
D. Początek przed 18 rokiem życia.

F95.1 Przewlekłe tiki ruchowe lub głosowe (wokalne)
A. Tiki ruchowe albo głosowe, lecz nie jedne i drugie, występują wielokrotnie w ciągu dnia, przez większość dni okresu trwającego co najmniej 12 miesięcy.
B. W ciągu tego roku nie było remisji trwającej dłużej niż 2 miesiące.
C. W wywiadzie nie ma objawów zespołu de la Tourette`a i zaburzenie nie jest wynikiem stanu somatycznego ani ubocznych skutków podawania leków.
D. Początek przed 18 rokiem życia.

F95.2 Zespół tików głosowych i ruchowych (zespół Gilles de la Tourette`a)
A. Liczne tiki ruchowe oraz jeden lub więcej tików głosowych występowały w jakimś czasie w okresie trwania zaburzenia, lecz niekoniecznie jednocześnie.
B. Tiki występowały wiele razy w ciągu dnia, niemal każdego dnia, dłużej niż rok, bez remisji trwającej w danym roku dłużej niż dwa miesiące.
C. Początek przed 18 rokiem życia

F95.8 Inne tiki

F95.9 Tiki nie określone
Nie zalecana kategoria resztkowa dla zaburzeń, które spełniają ogólne kryteria tików, lecz nie można określić ich specyficznej postaci lub które nie spełniają kryteriów F95.0, F95.1, F95.2.



Zaburzenia towarzyszące (współistniejące razem z zespołem Tourette'a):
* autyzm
* zaburzenia uwagi
* trudności w przyjmowaniu argumentacji otoczenia
* schizofrenia
* apraksja (o podłożu innym niż neurologiczne)
* niedojrzałość emocjonalna
* zaburzenia obsesyjno-kompulsywne
* depresja
*  fobie, obsesje
* ADHD



Uznawane metody leczenia:
- farmakoterapia
* leczenie głównie blokerami receptorów D2 - neuroleptykami; wskazaniem są przewlekłe tiki o dużym nasileniu (agresywna postać tików - agresja często skierowana na siebie)
* leki przeciwdepresyjne; liczne badania na grupie pacjentów dotkniętych zespołem Tourette'a, wykazały ze ww. środki farmakologiczne zdecydowanie wpływają na zmniejszenie intensywności objawów choroby. Podczas leczenia nieczęsto pojawiają się skutki uboczne, do których zalicza się: sztywność i drżenie mięśni, zmęczenie, bezsenność i kłopoty z zaśnięciem, kłopoty z koncentracją uwagi, obniżenie funkcji poznawczych, niepokój nocny, bóle i zawroty głowy, nudności, utratę apetytu oraz suchość w ustach
- psychoterapia (behawioryzm) - nauka kontroli oraz nauka zamiany zachowania (uczenie chorego radzenia sobie z trudnościami życia codziennego wynikającymi z występowania tików), wsparcie pacjenta
- metoda EEG Biofeedback, która działa “...na pograniczu między farmakoterapią i psychoterapią. EEG Biofeedback daje wprost możliwość regulacji funkcji mózgu (...). Biofeedback zmienia bioelektryczną sieć nerwową i ma działanie niespecyficzne.” (M. Pakszys, “Metoda EEG Biofeedback w leczeniu zespołu Gilles de La Tourette’a”,
- wspomaganie dietą - S. Rogers, “Finding triggers for tics”  - niektórzy specjaliści uważają że pojawianie się tików (zwłaszcza ich nasilona wersja), może być związana ze spożywaniem określonych rodzajów produktów żywnościowych. Według naukowców produktami i substancjami zwiększającymi częstotliwość tików są: alkohol,  słodycze, kofeina, niektóre produkty mleczne, czekolada, konserwanty i sztuczne barwniki, słodziki, kukurydza, sok pomarańczowy, napoje gazowane, pszenica i produkty drożdżowe

W Polsce działa organizacja pomagająca dzieciom i rodzinom dotkniętym zespołem Tourette’a - Polskie Stowarzyszenie Syndrom Tourette’a.

 



Literatura:
M. M. Robertson, S. Baron-Cohen, "Zespół Tourette'a", tłum. B. Lindenberg, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2001,

Wyszukiwarka
Podobne artykuły
Tetra-Amelia

Zdrowie, choroby, schorzenia,-

Tetra-Amelia nazwa, która może kojarzyć się z pseudonimem artystycznym, młodzieńczą ksywką lub też tajemniczym bohaterem literackim. W rzeczywistości pod tymi dwoma słowami ukrywa się występująca ...

Dodano: 2012-04-01

Zespół Klinfeltera

Zdrowie, choroby, schorzenia,-

Rok 1942 amerykański reumatolog oraz endokrynolog Harry Klinfelter opisuje wraz ze swoimi współpracownikami dziewięć przypadków dorosłych mężczyzn u których wykrył niepokojące, dotąd niespotykane ...

Dodano: 2012-03-22

Wysoki kontrast
A+
Zmieniaj swobodnie i proporcjonalnie wielkość czcionek jak również obrazków i całej szaty graficznej strony.

Używaj wbudowanych funkcji przeglądarki internetowej:
- w celu powiększenia rozmiaru naciśnij "CTRL" i "+" naraz
- w celu zmniejszenia rozmiaru naciśnij "CTRL" i "-" naraz
- w ustawienia oryginalnej wielkości naciśnij "CTRL" i "0" naraz